Landschapsarchitect, stedenbouwkundige én verkeerskundige.
Geboren in Friesland op de klei en opgegroeid in een klein stadje op de rand van veen en klei zit de interesse in het landschap mij in mijn bloed. Via een omweggetje van verkeerskunde ben ik uiteindelijk bij landschapsarchitectuur terecht gekomen.
Deze omweg heeft mij wel veel gebracht over integraal denken en werken. Dit heb ik in kunnen zetten bij projecten waaraan ik heb gewerkt. Zo kon ik een brug vormen tussen spelers in de openbare ruimte.
Als verkeerskundig beleidsmedewerker kan ik goed praten en meedenken met stedenbouwkundigen en landschapsarchitecten, en als landschapsarchitect kan ik in gesprek gaan (en soms kritische vragen stellen) aan verkeerskundigen. Bij zowel landschappelijke als verkeerskundige vraagstukken vind ik het belangrijk om de onderbouwing af te pellen tot de kernargumenten. Omdat het CROW het zegt vind ik dan ook geen goed argument, want die hebben ook weer een onderbouwing waarvoor ze iets zeggen. Dan gebruik ik liever die reden, die is vaak sterker naar de politiek en belanghebbende bewoners of bedrijven.
Bij aanvang van een project denk ik graag eerst even na voor ik begin. Welke onderzoeksvragen zijn nu in beeld? Welke kansen zijn er? Hoeveel tijd en geld is er beschikbaar? Wanneer zijn de deadlines en/of toetsingsmomenten?
Ik ben een ontwerper die zoekt naar de essentie van een plek. Een analyse maakt dan ook standaard onderdeel uit van het onderzoek naar hoe de plek er nu uit ziet, wat er speelt en hoe die gebruikt wordt en moet worden. Op locatie, maar ook in participatie. Belanghebbenden weten het beste wat zij van hun omgeving vinden en wat zij eventueel missen. Daarnaast toont een beleidsanalyse wat de overheid graag wil en waar die wel en niet op elkaar past.
Zo kunnen de te maken keuzes gevonden worden waarop het ontwerp is gebaseerd. Het maken van schetsen en visualisaties kan dan helpen bij de gesprekken die gevoerd worden over de te maken keuzes.